خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
135
نهج البلاغة ( فارسي )
خواهد شد ، در اين جهان ، و آتش دوزخ را در آن جهان در پى دارد . از جانبازيهاى خود شادمان باشيد و سبك و آسان به سوى مرگ رويد . به آن سياهى انبوه ، يعنى ، سپاه شاميان بتازيد و بر آن سراپرده اى كه طنابهايش به اطراف كشيده شده ، حمله بريد و شمشيرهاى خود بر يال و كتفشان فرود آريد . كه شيطان در درون آن لانه كرده است . دستى پيش داشته كه بجهد و بتازد و پايى واپس نهاده ، كه به هنگام بگريزد . آهنگ او و يارانش كنيد ، تا پرتو حقيقت بر شما تجلى كند . « شما برتر هستيد و خدا با شماست و از پاداشهايتان نخواهد كاست . » ( 1 ) 66 سخنى از آن حضرت ( ع ) در بارهء انصار پس از وفات رسول الله ( صلى اللَّه عليه و آله ) چون اخبار سقيفه به امير المؤمنين ( ع ) رسيد ، پرسيد : انصار چه گفتند گفتند : انصار گفتهاند ، كه اميرى از ما و اميرى از شما . على ( ع ) فرمود : چرا حجت نياورديد كه رسول الله ( ص ) سفارش كرده كه به نيكوكارانشان نيكى شود و از گناهكارانشان عفو پرسيدند : در اين سخن چه حجتى است عليه آنها على ( ع ) گفت : اگر مىبايست فرمانروايى در ميان ايشان باشد ، پيامبر ( ص ) سفارش آنها را به ديگرى نمىنمود . آن گاه پرسيد : قريش چه گفتند گفتند : حجت آوردند كه آنها درخت رسول اللَّه ( ص ) هستند . على ( ع ) گفت : درخت را حجت آوردند و ميوه را تباه كردند .
--> ( 1 ) . سورهء 47 ، آيهء 35 .